11/2/2009 - nazım hikmet hoşgeldin...

hoşgeldin nazım yurduna,duydun mu seni vatan hainliğinden çıkarmışlar,sana iade-i itibar yapmışlar,itibarını kaybetmiş olan senmişsin gibi,çiftlik sahipleri,köşk sahipleri seni affetmiş duydun mu,sen onları affedecekmisin bakalım,hoşgeldin nazım yurduna,sen dönmek isteyecekmisin bakalım yurduna,yurdun hala kuşatmalar altında,satan satana,vuran vurana,senin şiirlerini okuyan olmadı nazım usta,buda sana bir itirafım olsun ,eğer okumuş olsalardı şiirleri ve okuyupta anlayabilselerdi belki bir arpa boyu kadar insan yeşerirdi içlerinde,ama aşk olsun  nasıl bu kadar umutlu olabildin...hoşgedin yurduna nazım...bu ülkeye toprak altında çürümüş kemiklerini getirecekler namuslarını kurtarmak için,aşk olsun usta kemiklerin bile yetiyor artık silmek için kirlenmiş namuslarını,sen verebilecekmisin onlara iade-i itibar...

   birde usta neden sevdin bu kadar çok pirayeyi,piraye ki mapuslarda çürüdüğünde bile düşündüğün,düşündüğünde şiir yazdığın,yazarken dünyanın en güzel şiirini senin için yazdım diyişin,o pirayeki mavi gözlü bir devi bahçesinde ebruli açan bir eve tercih edişi,biliyorum usta akıl erdirmek zor böyle şeylere,en güzelini yazmışsın,hoşgeldin nazım yurduna... 


O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.

Bir dev gibi seviyordu dev.
Ve elleri öyle büyük işler için
hazırlanmıştı ki devin,
yapamazdı yapısını,
çalamazdı kapısını
bahçesinde ebruliiii
hanımeli
açan evin.

O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Mini minnacıktı kadın.
Rahata acıktı kadın
yoruldu devin büyük yolunda.
Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,
girdi zengin bir cücenin kolunda
bahçesinde ebruliiii
hanımeli
açan eve.

Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev,
dev gibi sevgilere mezar bile olamaz:
bahçesinde ebruliiiii
hanımeli
açan ev..