1/10/2009 - köprü-1

bir taş köprü idi düştüğüm
geçtiğim ...
dağ,taş,dere,ova
börtü,böcek,yılan,çiyan...

aniden ürperdi gönlüm
tir tir titredi
nereden geldiğini bilmedi...

bulutsuz iken yağmur oldu
yağmur iken su
su iken dere
dere iken deniz oldu
ama ağyar etmedi o sırrı...
ne suya
ne buluta
sustu ilelebet...

korktu
gidipte dönmemekten
varıpta görmemekten değil
kendini bulmaktan...

boynundaki kolyeyi gördü
başına öpüp koydu
derin derin kokladı
ferahladı
yanıbaşındaydı sanki
korkularını azad etti
azad ettiğinde dahi titredi...

gümbür gümbür çarpan yüreği
diyordu
ne olursa olsun
ne gelirse gelsin

taş köprüyü geçti
yabani otlar arasında
sivri taşlarda
akbabalar yolunda
arsızca yürüdü
yüzüne renk geldi
demekki varmıştı

kendi gölgeleri vardı ona
titrek alevler arasında
nicedir görmemişti
o pürüzsüz şafak vaktini
gözünün kisvesi altında

lakin öte yanda
görmek istediği yoktu
küskün küskün
meftun olmuşça baktı
işte o an
ne kadar naçardı...

yüzünü rüzgara döndü
rüzgarla konuştu
işitti rüzgarın dediğini
o an içine sindi
o vakit
beklemenin
korkmanın
anlamsızlığını anladı
derin bir hüzünle
başka yöne döndü...

karakış yola çıkmış
ilk kuş kafilesi yollarda
telef oldu
yolda haramiler
bedeviler

içinde bambaşka bir telaş
kuşun tasası kuşa
feri kaçan gözleriydi
gelen giden olmadı
ikinci gün kar başladı...

varsın yağsındı
ne olursa olsun
bahar yeşildi...

bir rüya görmüştü
geride biryerlerde
özgürlüğe giden bir yürek
uçsuz bucaksız denizde
denizin üzerinde yürüyordu
boğulmaktan korkuyordu
kıvranırken divane divane
bir dost yüzü gördü
dost denizin üstüne
bir acem halısı örttü
öte yanda o vardı
denize baktı
denizden kuşlar çıktı
maviliğe havalandı
derken denize düştü
uyandı...