24/10/2008 - geçmişten...bir yaz...

o şehrin bütün yollarını özlüyorum,hep dönüp dolaşıyorum o yollarda,hep aynı yere varıyorum en sonunda,yürürüp şehri bitirmiştik  hani,dünyayıda bitirelim demiştik,dünyanın sonuna gidip dünyadan atlamak istemiştik ,sonra şehrin varoşlarına varmıştık,görebiliyorduk bütün bir ülkeyi,ülkemizin son sınırları mayınlarla değil,sularla çizilmişti,o sınırların yanında bir ev düşünmüştük,bizim hikayemiz demiştin,inanmıştım,sen hergün o sınırın öbür yanına geçerdin elim bir sessizlikle...ilkkez kokunu duydum orda,gözlerim boynundaki meleğe gömüldü,cansız melek bakmaya başladı o an,lakin gözleri ağlamaklıydı,o kadar uzun baktı ki bana gözlerimi çevirdim ondan,birşeyler söylemek istedi galiba...zaman uçurumdan düşer gibiydi,aklımı çelen o kadar çok şey vardı ki zaman önemsiz bir uzuva dönüşmüştü...gecekondular içinde gecekondu bir yerdeydik,ama dünyanın en güzel yeri gibiydi,sanki silinip gitmişti herşey,annemin karnına geri dönmüş gibiydim...en sevdiğim yer olmuştu o yer...kimsesizliklerin içinde,gece konduların içinde bambaşka bir dünyadan koparılıp getirilmiş gibi görünen,herkesin geldiği ama oraya ait olanların gelemediği bir yer,uçurumun kıyısında kurulmuş bir yaşam gibi,her an düşecekmiş gibi duran,bütün  ülkemin güzelliklerini gösteren bir sevgili gibi beni bekleyen bir uzak bir yer...

"umudun defteri"

damla damla biter mi sanıoyrsun ah yüreğim,ne zamandan beri böyle abdal oldun mekanlara,varılmaz utkulara ne zamandan beri inanmaya başladın,bir fırtına yeter artık seni boğmak için kendi denizinde,ah abdal gönlüm nasılda kandın bu maviliğe...

"dünyayı yaratanlardan"

Güzel olan sevgili değil, sevgili olan güzeldir..."tolstoy"

İnsan gülümseyis ile gözyası arasında gidip gelen bir sarkaçtır. "Byron"

bir şiir okudum... kalbim acıdı.....